Jagoda, czyli imię niewinności

Marian nie zaskakuje mnie często. Spotkania z nim przebiegają według tego samego scenariusza i różnią się od siebie tylko detalami.

Wczorajszy nasz raz zaskoczył mnie jednak.

Znałem chyba wszystkie dziewczyny Mariana. Wszystkie były młode, różnie słodkie, każda grała niewinną bo wiedziały, że Marian tego oczekuje. Każda brała mnie w siebie z uśmiechem na ustach. Myślę że większość z nich bawiło to lekkie zboczenie Mariana, rozśmieszała je ta mała potrzeba, perwersyjne dziwactwo bycia rogaczem.

Nie widziałem Mariana od trzech lat ze sporym hakiem, ale niewiele się zmienił. Jeżeli już to odmłodniał bo włosy które lata temu zdezerterowały z jego głowy, teraz jakimś cudem wróciły w ilości wcześniej przeze mnie niewidzianej.

Lecz co dziwniejsze nadal jest z nim Jagodna. Jagoda z którą byłem już raz i z którą mam niedokończony interes.

Powinienem rozmawiać z Marianem, ale nie mogę oderwać od niej wzroku. Patrzę wszędzie tylko nie na jej twarz, nie chcę się w nią wgapiać.

Marian nalewa mi szklankę whisky, wypijam ją tak szybko że lód nie nadąża zmrozić płynu.

Jej skóra jest równie jasna jak te kilka lat temu, jakby od ostatniego naszego razu ani przez chwilę nie dotknęło jej słońce, białe ramiona, białe dłonie i tylko kostki jej palców są nieco ciemniejsze prawie brzoskwiniowe. Paznokcie błyszczące, ale bez lakieru. Jasne bose stopy. Ubrana jest w koralową konserwatywną w kroju sukienkę, ale cienki materiał bardziej podkreśla niż skrywa wszystkie jej krągłości.

Zmuszam się żeby skupić choć część uwagi na Marianie bo nawet nie zauważyłem że dolał mi nową porcję whiskey.

Mówi że już myślał że nigdy się nie spotkamy, uśmiecham się tylko, nie mówię że w sumie to plan był tai żeby się z nim już nigdy nie widzieć. Zmienia temat, szczerzy zęby mówiąc coś tam, ale po braku spokoju jego dłoni widzę że się niecierpliwi, że chce już teraz.

Czekam żeby zakamuflował się tam gdzie chce, żeby wszedł do dziury z której będzie nas obserwował, ale dzieje się inaczej.

Włącza muzykę, słodki głos Norah Jones rozbrzmiewa w kilku pomieszczeniach naraz. Bierze Jagodę za dłoń i prowadzi ją do sypialni.

Ona nie mówi ani słowa, jej twarz jest cnotliwa, i zastanawiam się jak to możliwe że może mieć tak czysty wyraz twarzy i jestem przekonany że z taką niewinnością w oczach z łatwością mogłaby popełnić najgorsze z przestępstw i nikt ani przez moment by jej nie podejrzewał.

Sadza ją na dużym łóżku, pościel jest kremowa, kilka tonów ciemniejsza od jej skóry.

Rozpina jej sukienkę, a ona rumieni się jak na zawołanie. Zadowala go ten rumieniec.

Materiał zsuwa się z jej ciała, odsłania krągłości, obfite piersi. Nawet jej sutki są blade.

Wygląda jakby czekała aby ktoś ją namalował, nigdy dotąd nie żałowałem że nie potrafię rysować, ale teraz bardziej niż jej kochankiem, chciałbym być malarzem, mistrzem laserunku.

Spuszcza powieki, jej rzęsy są ciemne, muszą być farbowane. Dłonie zatrzymuje w półruchu jakby chciała zasłonić nimi piersi.

Światło mieni się w jej platynowych włosach.

Marian obchodzi się z nią delikatnie jakby nie chciał jej spłoszyć. Coś cicho mamrocze, nie słyszę co.

Jego dłonie suną po jej ramionach, w górę i w dół i w górę.

Podchodzę bliżej chcę słyszeć.

– Jagódko, pamiętasz to co robiliśmy wczoraj w nocy – Jagoda nieznacznie przytakuje – takie rzeczy robią ludzie którzy się kochają. Adam jest naszym przyjacielem i chce podzielić się z tobą sobą i ważne jest żebyś mu pokazała jak bardzo go lubisz.

Jagoda znowu przytakuje. Marian obiera ją z reszty ubrania.

Patrzę na nią uważnie, ale zupełnie nie wiem co czuje, nie potrafię odgadnąć najmniejszej, najprzelotniejszej jej myśli. Przyglądam się ale nie widzę nawet przebłysku pokazującego mi kim jest.

Popycha ją do pozycji leżącej i kładzie się koło niej.

Znowu pyta ją o to samo.

Ona znowu przytakuje.

Całuje ją, gładzi jej włosy, dotyka prawie niewinnie. Jego owłosione dłonie i przedramiona wyglądają obscenicznie na tle jej nagiej skóry.

Ale tylko tyle tylko głaszcze ją i na różne sposoby wypowiada to samo zdanie.

Zazdroszczę mu, zazdroszczę że ma ją dla siebie. Gdyby była moja nie zniósłbym żeby ktoś patrzył na nią tak, jak patrzę na nią ja. Gdyby ktoś inny dotykał ją tak jak ja będę ją dotykał.

Marian spogląda na mnie, uśmiecha się drapieżnie i przez moment mam wrażenie że usłyszał co pomyślałem. Oplata sobie kosmyk jej włosów dookoła wskazującego palca. Lekko ciągnie.

Podchodzę do nich.

Odstawiam szklankę.

Zdejmuję koszulę. Mój fiut pręży się w spodniach, ale nie zdejmuję ich, jeśli je zdejmę wszystko potoczy się za szybko.

Jej nogi są złączone razem, rozchylam je nieco, wiem że jeszcze na to nie pora, ale chcę zobaczyć ją choć trochę. Zasycha mi w ustach, sięgam po whisky, ale wcale nie pomaga.

Kładę się obok niej. Pościel pachnie świeżością. Marian po drugiej stronie jej ciała nadal mamrocze.

Przejeżdżam kciukiem po jej ustach, ucieka z nich nikły dźwięk. Nie wiem czy jest to protest czy nie.

– Na razie tylko pocałunek – mówię cicho i tylko do niej.

Kiwa głową na tak.

Najpierw tylko ocieram jej usta moimi. Jej wargi są chłodne lecz miękkie. Zamyka oczy. Uchylam usta, koniuszek mojego języka wślizguje się między jej wargi. Moje palce mocniej zaciskają się na jej karku, przyciągam ją bliżej do siebie.

Pocałunek jest długi i słodki.

Całuję ją i nieśpiesznie przejeżdżam jednym palcem w dół od jej podbródka, przez szyję, zagłębienie między piersiami i brzuch. Zjeżdżam niżej. Palce mi lekko drżą. Od dwóch miesięcy nie dotykałem kobiety. Chciałbym już być w niej, ale przyduszam moją niecierpliwość, walczę z podnieceniem.

Przejeżdżam palcem po pęknięciu, wbrew sobie nie wchodzę w nią, a tylko pocieram, podrażniam, choć nie wiem czy podrażniam bardziej ją czy siebie.

Raz, drugi zahaczam o dziurkę.

Czuję jak wilgotnieje. Jak jej oddech zaczyna się zacinać.

Głód skręca mi się wężem w brzuchu. Więcej, chcę więcej.

Marian podnosi głos, jakby wiedział że mamy kłopoty z usłyszeniem jego słów.

– Wpuść go w siebie, nie bój się nic złego ci nie zrobi. Wpuść go w siebie.

Odpinam rozporek, zsuwam spodnie. Chciałbym pocałować, nie polizać a wylizać, wpić się między jej nogi.

Schylam się tylko na krótką chwilę, lecz tyle wystarcza żeby poznać jej smak. Smakuje lekko, prawie niewyczuwalnie, zupełnie niewinnie. Chcę złamać tą niewinność.

Ustawiam się nad nią.

Marian bierze jej dłoń, całuje ją i znowu mówi – wpppuśśść go www sssiebbbbie

Nie widzę jego, widzę tylko ją.

Jej usta są różowe, mokre i uchylone. Powieki szeroko otwarte. Jasne brwi lekko uniesione.

Namierzam, przez kilka sekund czubek mojego członka tylko całuje jej wejście, schylam się jakbym chciał ją pocałować. Nie całuję jej jednak. Wchodzę w nią prawie do samego końca.

Jej plecy wyginają się w piękny łuk, jej oczy rozszerzają się jeszcze bardziej. Z ust wylatuje świst wstrzymywanego powietrza.

Marian nadal trzyma jej dłoń, zasapanymi słowami mówi o tym jaka jest wspaniała i dzielna.

Jej plecy nadal są wygięte, wkładam pod nie ramię, przyciągam ją mocniej do siebie.

Wchodzę w nią nieśpiesznie na 3 biegu, nie chcę dojść za wcześnie i nie chcę przegrzać jej, chcę żeby czekała na więcej.

Zatrzymuję się, biorę głęboki wdech i przez moment rozkoszuję się tylko wspaniałą wąskością jej ciała. Przesuwam się głębiej, nie słyszę ani muzyki, ani jęczeń Mariana.

Moje podniecenie napina się, dopiero co miałem przerwę, ale nie wydaje mi się żeby pomogła odroczyć moment orgazmu.

Zmieniam pozycję.

Przyciskam Jagodę bliżej, odchylam się i teraz ona ujeżdża mnie.

Szybuje nade mną niespiesznie i tak, że wpuszcza w siebie tylko główkę.

Minuta, może dwie może trzy.

Przyciągam ją do siebie, obracam o 180 stopni, zginam wpół.

Wracam na trzeci bieg. Biorę ją wybijając miarowy rytm.

Bieg czwarty. Ramiona uginają się pod nią, wyciąga je przed siebie, rozrzuca je na boki i znowu wyciąga. Przez moment wygląda jakby uczyła się pływać na sucho. W jej oddechu jest coraz więcej i więcej powietrza.

Bieg piąty. Upada na łóżko, kuli ręce pod siebie. Jej palce zaplątują się w pościel, a chciałbym żeby orały moje plecy. Nie dotknęła mnie jeszcze, chciałbym poczuć jej dotyk, poczuć jego jakość, nie wiem czy byłby ostrożny czy pewny, badawczy czy zachłanny.

Jestem już strasznie blisko końca, może minutę od niego. Zagryzam wargę, czuję ból, ale jestem tak blisko jak byłem.

Dotykam jej łechtaczkę i momentalnie, jakbym przycisnął guzik jej ciało zaczyna się rzucać, wierzgać jak ryba na haczyku. Jej mięśnie ściskają mnie i ściskają, wybijają rytm jej orgazmu, a ja czuję przede wszystkim ulgę, odciążenie. Nawet nie wiedziałem jak bardzo się bałem tego że nie dojdzie przede mną.

CDN

Advertisements

94 thoughts on “Jagoda, czyli imię niewinności

  1. No, no !!!!!! Adam prawie romantyczny. Czyżby coś się zmieniało ??
    Ale formy nie tracisz, mówię o formie w różnych aspektach 🙂

    Like

  2. No i czas na marudzenie ……. jak tam książka ?? Chyba nie zrezygnowałeś ? To nie leży w Twoim stylu i niezłomnym charakterze Dobra ….. taki żarcik 🙂 A na poważnie ?

    Like

    1. Nie nie zrezygnowałem, ale wióry od pisania nie lecą. Im wydawnictwo mnie bardziej ciśnie, tym ja mniej piszę. Jakiś przekorny się na starość robię. Ale pojawi się

      Like

      1. Kokiet z Ciebie ……. dla faceta najtrudniejsze są pierwsze 40 lata dzieciństwa. Do starości to ho, ho …. a może i dłużej 😀

        Like

  3. OMG. To jest to, na co warto było czekać. Z rozkoszą się Ciebie czyta. Uwielbiam… to się chyba nigdy nie zmieni. Książka będzie wydana w tym roku?

    Like

      1. Ok. Ale będzie? Mam nadzieję. Chyba nie zmienisz zdania? Bardzo chciałbym móc przeczytać Twoją nową książkę. Jesteś w słowach, obrazach, bardzo sensual. Wyrazisty, mocny, konkretny i niespotykanie emocjonalny. Czasem krzyczysz pożądaniem. A czasem tylko szepczesz. Idealne połączenie. Jesteś kimś niepokornym… i świadomie poszukującym. Masz niespotykany dar słowa. Bardzo charakterystyczny 😉 czytać Ciebie, to nie tylko przyjemność…

        Like

  4. Czekaj, czekaj…jak to szło…chwilę, o tak:

    Yo quiero estar contigo
    Vivir contigo
    Bailar contigo,
    Tener contigo
    Una noche loca (una noche loca)
    ay besar tu boca (y besar tu boca)

    Wiem, wiem, nie złość się A., ale nie mogłam się oprzeć 😉 😀

    P.s.
    Nie przepadam za rogaczem Marianem ani za nią (jak ktoś będzie ciekaw sam poszuka Jagodzianki 😉
    Jesteś w formie i to jest najważniejsze, dobrze, że nie mogłam nic napisać tu w pracy, jak przeczytałam ufff 😛 🙂

    Liked by 1 person

  5. Witam😀 Widzę, że jesteś w świetnej komitywie ze swoim piórem 😉 Tak mnie przyzwyczaiłeś do swojego “niebycia”, że niemalże w tej rutynie odwiedzin, przeoczyłabym nowy wpis.
    Dobrze jest znowu przeczytać coś nowego A. J. Gabyela i…
    dobrze wiedzieć, że cały czas jesteś sobą 😊

    Like

      1. Z jej strony, hmm…no to może być ciekawe, zważywszy obrączkę na jej palcu i wujka Mariana😉

        Tylko, czy ja nie oczekuje zbyt wiele, a może cz.3, hm😁

        Like

  6. Nigdy się nie zastanawiałam, czy grzejąca się klacz może się przegrzać ? 😁
    A co w silniku, co może się przegrzać jest rodzaju żeńskiego ?😁 Skrzynia biegów? 😁
    Może lepiej wybrać pomiędzy skojarzeniami przyrodniczymi a mechanicznymi i trzymać się jednych ?
    Dzięki za Mariana, ale styl nie jest spójny, jakieś dysonanse przy czytaniu, za kanciasto dla mnie 😟 jakbyś pisał po jednym akapicie co 3 tygodnie….

    Wróciłeś jednak do pracy ?

    Like

    1. Chciałabyś, żeby A. porównywał swoją mechaniczną penetrację z kobietą do stosunku, podczas którego muska ją delikatne niczym skrzydło motyla O_o
      🙂
      E. nie zabijaj w nim motoryzacyjnej natury. No chyba, że chciałabyś aby lektorem najnowszej powieści Adama została Krystyna Czubówna 🙂

      Wbijanie biegów jest dla mnie przerywnikiem, dzięki któremu mam chwilę by odsłonić swoje zęby.

      Summa Summarum… Grunt, że nie dał Jagodziance po obrotach, a dodatkowo owacją na stojąco zasługuje fakt, że gra wstępna nie zaczęła się (i nie skończyła zarazem) od zdjęcia przez Mistrza spodni – jak to często bywało. Zmiana w dobrą stronę, dlatego bererty z głów.

      Like

  7. Witaj Nieznajomy!
    Obecnosc Mariana mocno rozpraszajaca,wrecz irytujaca. Wole gdy wsadzasz go do szafy albo pod lozko. Do tego zmiana tych biegow,zamiast przyspieszac,mialam wrazenie,ze wszystko zwalnia maksymalnie…niczym stosunek przerywany 😉

    Like

  8. Witam Adamie i wszystkich tu obecnych i zagladajacych . Mam do Was wszystkich pytanie , wiem ze to nie miejsce na to, ale dobijaja sie do mnie ludzie a mianowice , znajomi “Skorpionki” , ktora kiedys tutaj byla i czesto z Wami pisala , otoz prawdopodobnie zaginela i nikt nie wie co z nia sie dzieje , sprawa jest powazna ,sprawa ta zajal sie juz detektyw . Jezeli ktos cos wie o niej ,z kim miala kontakty, moze pisala z kims z Was , wazna kazda informacja ,,,Ma strone na facebook , “”SKORPIONKA SKORPIONKA” Moze damy rade cos ustalic wspolnie , piszczcie na “Fejsie” . Nie wiem czy pomylilam osoby ale wydaje mi sie ,ze pisala blog , czy ktos cos wie ? mozliwe , ze sie myle,. ) Pozdrawiam Was wszystkich serdecznie .

    Like

  9. Adamie dawno tu nie bylam , choc ostatni wpis czytalam i jak zwykle bardzo mi sie podobal, , ta zmiana biegow , no i ten guziczek,,,,rewelacyjny !!
    Pozdrawiam!!

    Like

  10. Proszę…tak ładnie proszę o cd. A., tak długo Cię nie było😊

    P.S.
    I więcej, dużo wiecej “TYCH” i w ogóle pocałunków🔥😉

    Like

  11. Gospodarzu ! Zegar na tym blogu jest 2 godziny do tyłu ! Ja wiem, że masz to gdzieś, jak cały blog generalnie, ale mógłbyś choć trochę poudawać i przestawić ten cholerny zegarek ??? 🤬☠

    Like

    1. No faktycznie, ale czy to ma jakieś znaczenie E.? 🙂
      Mam wrażenie, że dla A. …czas stoi w miejscu w najlepszym słowa tego znaczeniu 😉

      Like

      1. Tak, i ja to wszystko rozumiem, ale nie dam rady nic przeczytać, nie mówiąc o obsłudze WordPressa, jak będę miała… 90lat😁

        Like

  12. Spokojnych Świąt wszystkim, prawdziwe rodzinnej i ciepłej atmosfery i samych trafionych prezentów 😁 i pierdyknijcie te gary, moje Panie, i zróbcie z siebie malowniczą plamę na kanapie jak większość Gości 😃 a co ! nam też wolno ! 😜

    Like

    1. Pierdykłam, jako malownicza plama czuję się świetnie. I to w dodatku ok. 200 km. od moich kwadratów.
      Wielu słonecznych, nieraz przeplatanych, ale tylko tyle żeby nie było zbyt nudno.
      😀 😀 😀

      Like

  13. Napisałeś: “może nie będziemy obliczać czasu w porach roku” A jednak. W Polsce już wiosną pachnie… Postaw choć kropeczkę…

    Like

  14. Ponieważ jest już kwiecień i gdzieś w bliskości nadchodzących dni są Twoje urodziny Adamie…
    Więc : wszystkiego najlepszego na emeryturze! 😉

    P. S. Mam nadzieję, że nie jesteś jedną z dwóch ofiar samolotu w Etiopii 🤨

    Like

    1. A ja mam cichą nadzieję, mimo że nie jest to w moim rozrywkowym interesie, że kimkolwiek był autor to właśnie przestał być Adamem i dał się pochłonąć przyziemnemu życiu…i Adam nie jesr mu już potrzebny 😉

      Like

    1. Wypadek ?? Na tych szybkich motorach nietrudno o bliskie spotkanie z asfaltem.
      Nie wierzę, że zerwał z Adamem nie powiedziawszy nawet do widzenia.
      Zaczął książkę. Hmmmmmm !!!!!

      Like

  15. Nie ma pewności czy oby tylko blog umarł a nie jego właściciel….bo parszywe przeczucia / odczucia co do mnie jak i innych często sie sprawdzaja, bez względu na wiare, starania, działania a tutaj…oby sie myliły,,,pzdr

    Like

      1. Nie wiem jak u tych co plotkuja itp,kto ile na zna faktów- lecz i tutaj “coś mówi”że bardziej prawdopodobny powód,dominujacy to wypadek…..wyganiam takie “szepty”od górne,poza mna- ale na poważnie dużo z nich sie sprawdza zarówno co do mnie jak i znajomych a i nie znajomych też ileś razy.Oby to jednak była sytuacja co i mi kiedyś sie trafiła,że przy awarii, kaputnięciu* laptopa i systemu poprzepadało kilka plików w tym foto,konto na gg dawno temu a co gorsza też wtedy konto nie dość że na blogu to jeszcze na poczcie i guzik że sie wszystko ok wpisywało,że ten co sie bardziej zna naprawiał…..no ale wtedy- jest opcja by właściciel bloga nawet jako gość wpisał sie w komentarze z informacja że to on i jaka sytuacja, nie wiem jak na tym portalu ale na dwu innych których już nie ma była taka możliwość.Bo skoro tu tyle czasu cisza to raczej i z wiadomości meilowej tak czy siak nici..bo raz że nawet jeśli oby żył to czy ma jak,z czego zobaczyć,jak i napisać coś gdzieś?Bo nawet jakby w ostateczności iść tam czy siam by zawodowo ktoś sprawdził,poszukał,albo kto inny,inaczej/nie będe głośno mówić/ to nawet gdyby ktoś coś miał,i mógł to RODO *, chociaż te 2 miejsca/fukncje co chodzi po głowie to nieco inaczej działaj,więcęj moga-tyle że raz ten kraj,z kilku względów a jak to np.w kraju gdzie najwięcej przebywał..?Tu nie chodzi o kto wie co,by choć wiadome że żyje i tak ogólnie jak sytuacja,,,Mykam

        Like

  16. Niedawno, przemieszczając się samochodem, w popularnym radio słyszałam , że kangury w Australii hasają po śniegu i marzną im od tego torby 😁 Zakładając, że na antypodach jest zima, Adam pewnie podróżuje po jakichś ciepłych wodach lub odwiedza Polskę. Ja będę się tego trzymać 🙂
    Pozdrawiam😀

    Like

  17. Adam coraz rzadziej pisał, robił coraz dluższe przerwy, co nie sposób nie zauważyć. Odciął pępowinę od tego miejsca, nie pisze, bo nie chce, nie ma w tym momencie takiej potrzeby. Dlaczego się nie pożegnał z czytelnikami? Bo chyba zostawił sobie taką otwartą „ furtkę” , może kiedyś mu się odechce, i tu wróci, może niebawem, a może wcale. Poza tym, nie tylko autora wywiało. Wiele osób udzielało się na tym blogu, i wielu już się nie udziela. Wszystkim przytrafiło się coś złego? Hmm:)

    Like

    1. Większość pseudo ludzi to ignoranci co nie chca sie liczyć z innymi,nie mysla wiele razy, nie czuja,nie widza, nie słysza,nie odróżniaja dobra od zła a raczej jedno maja za drugie,pogrywaja,oszukuja,zdradzaja,udaja,zbywaja i inne złe-a ta garstka ludzkich,wartościowych,normalnych zwykle jest w cieniu i podle taktowana!Więc “x”kup sobie świadomość,rozum i serce,bo widać jesteś z tych co nic dobrego ni potrzebnego,bez odbioru,adie

      Like

  18. Jest jeszcze coś, ot taki szybki debiut i boom:)
    Rok 2018, lato, do sprzedaży trafia “365 dni” kompletnie mi nieznanej Blanki Lipińskiej. W tym samym roku druga część i trzecia trylogii w tym roku. Jednocześnie trwają prace…nad ekranizacją, która ma się pojawić na dużym ekranie w Walentynki…2020. Szok:D

    Tak. Przeczytałam. Pożyczyłam i przeczytałam, bo byłam ciekawa, co kobieta ma do zaoferowania, i to tempo, we wszystkim i…jak jest napisana ta trylogia, i jakim…językiem. No cóż, dużo słów i zwrotów, które jakbym gdzieś już czytała tyle, że nie w książkach heh, jakby to ująć, zresztą…nieważne:D
    Ale ten Michele Morrone…oby tylko nie okazał się drewnianym aktorem:)

    P.s.
    Mi, no mi się wciąż marzy ekranizacja Twoich książek A., tylko że, Ty nie jesteś celebrytą…a może jesteś…no wszystko, tylko nie to…

    🙂

    Like

  19. Ivy, sama wrzuciłam info na forum,że coś takiego się pojawiło, ale jak wysłuchałam fragmentu,który czytała w sieci sama autorka…No cóż. Od razu stwierdziłam, że dziewczyna po prostu jest świetnie wypromowana i tyle. Ale żeby nie było…przeczytałam.Zajęło mi to 3 wieczory,wszystkie 3 części. Czegoś tak absurdalnego i groteskowego to chyba w życiu nie czytałam… wyłam ze śmiechu jak pojawił się w końcu kary koń na plaży…No bo sorry… Czytając tę książkę czułam jakby ktoś zgwałcił moją inteligencję….

    Like

  20. Nie mam nic do dodania, bo zwyczajnie nie ma o czym. Ja ją przeczytałam dopiero jak się dowiedziałam, że film maja kręcić. Serio, myślałam, że jeżeli ktoś zechciał sfinansować, napisać scenariusz i wyreżyserować, i w końcu to zagrać, to…warto zapoznać się z książką i autorką…🤦‍♀️

    Rozczarowanie, to mało powiedziane. Zwyczajnie, liczy się tylko hajs, jak dla większości dzisiaj🤷‍♀️

    Like

  21. No, już roczek z hakiem minął od ostatniego wpisu….
    Przydałby się jakiś konkurs z okazji tej rocznicy🙈😂
    Sory… Ale takie pierwsze skojarzenie jak tu zajrzalam

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s